Bruidstaart invriezen: waarom bewaren koppels de bovenste laag?

Koppels vriezen de bovenste laag van hun bruidstaart in om die op hun eerste huwelijksverjaardag samen op te eten. Het gebruik komt uit Engeland, waar de bovenste verdieping oorspronkelijk werd weggezet voor de doop van het eerste kind. Toen koppels langer gingen wachten met kinderen, verschoof het moment naar de eerste trouwdag. In Nederland en België zie je het minder dan in Groot-Brittannië en de Verenigde Staten, maar het idee duikt steeds vaker op.

Of het bij jullie werkt, hangt vooral af van het soort taart. De traditie is ontstaan bij een zware vruchtencake met marsepein en harde glazuurlaag, en die houdt zich maanden. Een luchtige biscuit met verse slagroom of vers fruit is daar het tegenovergestelde van en komt na een jaar als een natte spons uit de vriezer. Weet je dat vooraf, dan kun je het stuk dat je wilt bewaren bewust laten aanpassen.

Waar komt dit gebruik eigenlijk vandaan?

In de negentiende eeuw bestond een Engelse bruidstaart meestal uit drie verdiepingen met een duidelijke rolverdeling: de onderste voor de gasten op de dag zelf, de middelste om later weg te geven aan wie er niet bij kon zijn, en de bovenste om te bewaren. Die bovenste was bedoeld voor de doop, die in die tijd vaak binnen een jaar volgde. De taart was een vruchtencake, doordrenkt met alcohol en afgesloten met marsepein en koningsglazuur, en dat is in de praktijk een conserveringsmethode.

Toen trouwen en kinderen krijgen verder uit elkaar gingen liggen, bleef het bewaren maar verdween de reden. De eerste huwelijksverjaardag nam de plek van de doop over. Tegelijk veranderde de taart zelf: slagroom, mousse en vers fruit kwamen in de plaats van zware cake. Daardoor is de traditie blijven bestaan terwijl de taart er niet meer geschikt voor is, en dat verklaart waarom zoveel mensen een jaar later een tegenvaller uit het vriesvak halen.

Welke taart overleeft een jaar in de vriezer?

Heel grof gezegd: alles wat droog en stevig is. Wat zich goed houdt en wat niet:

• Goed: vruchtencake, zware boterkoek, notencake, chocoladecake met ganache, taart met botercrème en een fondantlaag eromheen.
• Twijfelachtig: biscuit met botercrème zonder afdekking, karamel, en vullingen met veel noten die kunnen gaan ranzen.
• Slecht: verse slagroom, kwark, mascarpone, bavarois, mousse, vers fruit en meringue. Die verliezen hun structuur bij het ontdooien en laten water los.

Zit er in jullie taart iets uit de laatste rij, dan is er een eenvoudige uitweg. Vraag je patissier om de bovenste laag in een andere, vrieszekere variant te maken, of om naast de taart een klein exemplaar van dezelfde smaak te bakken dat je meteen in de vriezer kunt leggen. Dat laatste is bovendien praktischer, want je hoeft dan niets te bewaren terwijl je feest nog doorloopt.

Hoe pak je die laag goed in?

Het inpakken bepaalt het resultaat meer dan de vriezer zelf. Lucht en vriesbrand zijn je tegenstanders, en een taart die los in een zak gaat, neemt ook nog de geur van alles om zich heen over.

Werk daarom in lagen. Haal eerst alles eraf wat niet mee de vriezer in hoort: verse bloemen, taarttopper, siersteunen en eventuele metalen pennen. Zet de laag dan een uur onafgedekt in de koelkast zodat de buitenkant opstijft, want dan plakt het folie niet vast aan de afwerking. Wikkel hem daarna strak in twee lagen vershoudfolie, dan in aluminiumfolie, en zet dat geheel in een goed sluitende doos of bak. Schrijf de datum en de smaak op het deksel. Zet de doos achterin de vriezer en niet in de deur, want daar schommelt de temperatuur het meest bij elk openen.

Spreek vooraf af wie dit doet. Jullie zijn het die avond niet, en een ceremoniemeester of een familielid met een koeltas in de auto is hier goud waard. Zet die taak gewoon bij de andere klusjes in jullie draaiboek, zodat niemand om één uur 's nachts moet improviseren.

Hoe ontdooi je hem een jaar later?

Langzaam en in de verpakking. Haal de doos uit de vriezer en zet hem ongeveer achtenveertig uur in de koelkast, met de folie er nog om. Zo slaat het vocht aan de buitenkant van het folie neer en niet in de taart. Haal hem daarna uit de verpakking en laat hem twee tot drie uur op kamertemperatuur komen voordat je hem aansnijdt.

Wees eerlijk over de verwachting: na een jaar is een taart niet meer wat hij op de dag zelf was, ook niet als je alles goed hebt gedaan. Ruikt of smaakt iets vreemd, gooi het dan weg en haal een gebakje bij de bakker om de hoek. Is de taart wel in orde maar wat droog, dan helpt een beetje slagroom of een bolletje ijs ernaast. Wat je met zo'n moment verder doet, staat in hoe je jullie eerste huwelijksverjaardag viert.

Wat doe je als jullie dit niet zien zitten?

Dan sla je het over, en dat is volstrekt gangbaar. Er zijn genoeg manieren om een jaar later iets terug te halen van die dag:

• Bestel bij dezelfde patissier een klein taartje in dezelfde smaak, vers gebakken op jullie trouwdatum.
• Bewaar de bovenste laag maar twee of drie weken en eet hem op als jullie terug zijn van je huwelijksreis.
• Laat op de dag zelf een stuk apart zetten voor iemand die er niet bij kon zijn.
• Leg in plaats van taart iets bewaarbaars weg, zoals een brief aan elkaar in een tijdcapsule die jullie na een jaar openen.

Zo bewaar je de bovenste laag stap voor stap

1. Vraag bij de proeverij welke vulling vriesbestendig is en laat de bovenste laag daarop aanpassen.
2. Vraag je patissier een stevige doos of bak mee te geven die precies om die laag past.
3. Wijs één persoon aan die de laag na het aansnijden wegzet, met een koeltas in de auto.
4. Haal bloemen, topper en steunen eraf en laat de taart een uur opstijven in de koelkast.
5. Wikkel hem in twee lagen folie plus aluminiumfolie, zet hem in de doos en schrijf de datum erop.
6. Leg de doos achterin de vriezer en zet een herinnering in je agenda, twee dagen voor jullie eerste trouwdag.
7. Ontdooi hem in de koelkast, laat hem op kamertemperatuur komen en beslis met je neus of hij nog goed is.