Hoeveel bruidsmeisjes en bruidsjonkers neem je?

Er is geen voorgeschreven aantal, en nul is net zo goed een antwoord als vier. De bruikbare regel is deze: tel eerst de taken die je echt wilt uitbesteden, en neem dan zo veel mensen als je daarvoor nodig hebt. Twee tot vier per kant is in Nederland en België het meest gezien, meestal naast de getuigen en niet in plaats daarvan.

Het verschil met Amerikaanse en Britse bruiloften is groot, en die beelden sturen de verwachting. Daar hoort een rij van zes of acht bij het gebruik, met een eigen hiërarchie van maid of honour en bridesmaids. Bij ons is de juridische rol die van getuige, en een bruidsmeisje of bruidsjonker is puur een ereplaats die jullie zelf inhoud geven. Daarmee bepaal je dus ook zelf hoeveel het er zijn.

Hoe leid je het aantal af uit de taken?

Door op te schrijven wat je uit handen wilt geven, en daarna te tellen. Veelgenoemde taken en wat ze aan mensen kosten:

• Meegaan naar het passen van de jurk en bij de laatste fitting helpen: één persoon, soms twee.
• De ochtend van de trouwdag erbij zijn, met de jurk, het kapsel en de zenuwen: twee is prettig, meer wordt drukte.
• Het vrijgezellenfeest voorbereiden: twee tot drie mensen, want dat is een project op zich.
• Gasten opvangen bij de ceremonie en de receptie: hier helpt een extra paar handen wel.
• Spullen vervoeren en opruimen na het feest: een taak die beter bij de ceremoniemeester hoort.

Loopt die lijst op tot drie namen, neem dan drie bruidsmeisjes. Blijft hij op één staan, dan is één genoeg. Hoe je de taken daarna echt verdeelt zodat niemand dubbel werk doet, staat in welke taken je je bruidsmeisjes en getuigen geeft.

Wat kost elk extra bruidsmeisje?

Meer dan koppels verwachten, en dat is een reden om het aantal klein te houden. Per bruidsmeisje komen er posten bij: de jurk, de schoenen, het kapsel, de make-up, een boeketje of corsage, een cadeau en soms een bruidsmeisjesdoos. Of die kosten bij jullie of bij haar liggen, hangt af van wat jullie afspreken, en dat is een gesprek dat je voert vóór je het vraagt. In wie het kapsel en de make-up van de bruidsmeisjes betaalt staat hoe die verdeling in de praktijk loopt.

Zet deze posten dus in je begroting voor je het aantal vastlegt. In de budgetplanner zie je per extra persoon wat het met het totaal doet, en dan wordt de keuze tussen drie en vijf bruidsmeisjes een rekensom in plaats van een gevoelskwestie.

Hoeveel bruidsjonkers neem je ernaast?

Dat volgt dezelfde logica, met één verschil: bruidsjonkers hebben bij ons meestal minder vaste taken en dus ook minder reden om er veel te zijn. Vaak gaat het om één of twee vrienden of broers die de bruidegom die ochtend bijstaan, de ringen bewaren, gasten opvangen en bij de foto's naast hem staan.

Wil je er meer, geef ze dan een echte taak: de muziek in de gaten houden, de borrel op tijd laten rondgaan, de shuttle begeleiden of toezien dat jullie allebei iets eten. Een jonker zonder opdracht wordt een gast met een corsage, en dat merkt hij. Wie welke rol krijgt naast de getuigen en de ceremoniemeester, werken we uit in wie je welke rol geeft.

Moet het aantal aan beide kanten gelijk zijn?

Nee. Dat idee komt uit de symmetrie op Amerikaanse foto's, waar de rijen aan weerszijden van het altaar even lang moeten zijn. Bij een ceremonie waarin niemand in een rij staat, speelt dat geen rol. Vier bruidsmeisjes en één bruidsjonker kan prima.

Wil je het op de foto's toch in balans, dan los je dat op met de opstelling en niet met extra mensen. Een paar mogelijkheden:

• Zet iedereen in één groep achter jullie in plaats van in twee rijen.
• Laat de bruidsmeisjes en jonkers door elkaar staan, niet per kant.
• Maak één groepsfoto met alle rollen samen, inclusief getuigen en ceremoniemeester.
• Geef iedereen hetzelfde detail, bijvoorbeeld dezelfde corsage, in plaats van dezelfde outfit.

Let bij dit alles op het onderscheid met de getuigen, want dat is wel een wettelijke rol. In Nederland zijn getuigen bij de voltrekking verplicht en is er een minimum- en maximumaantal; in België is een getuige niet verplicht en kun je er een beperkt aantal aanduiden. Vraag de exacte aantallen bij je gemeente na, en lees ook hoeveel getuigen je nodig hebt bij je huwelijk.

Hoe kies je wie er niet bij hoort?

Dit is het lastige deel, en het wordt makkelijker als je het aantal eerst vastzet en de namen pas daarna invult. Beslis je eerst over de personen, dan loopt de rij vol met mensen die je niet wilde kwetsen.

Een werkwijze die helpt:

1. Bepaal het aantal op basis van de taken en de begroting, en schrijf dat getal op.
2. Zet alle namen die in je opkomen op één lijst, zonder te kiezen.
3. Streep weg op één vraag: wil ik deze persoon de ochtend van mijn trouwdag naast me hebben?
4. Geef de mensen die afvallen een andere, zichtbare rol: een lezing, een speech, de gastenlijst of de muziek.
5. Vraag iedereen persoonlijk en apart, en zeg er meteen bij wat de rol inhoudt en wat het kost.

Dat laatste voorkomt het meeste ongemak. Iemand die vooraf weet dat er een jurk, een reis en een vrijgezellenfeest bij horen, kan nee zeggen zonder dat het een breuk wordt. Hoe je het netjes vraagt, staat in hoe je iemand vraagt om je bruidsmeisje te zijn. En haakt er later toch iemand af, dan is dat met een kleine groep makkelijker op te vangen; zie wat je doet als een bruidsmeisje afhaakt.

Zo bepaal je jullie aantal

1. Schrijf de taken op die je echt wilt uitbesteden, en tel hoeveel mensen daarvoor nodig zijn.
2. Zet de kosten per persoon in je begroting en bepaal wie wat betaalt.
3. Leg het aantal vast per kant, zonder de kanten gelijk te willen maken.
4. Regel de getuigen apart bij de gemeente, los van de bruidsmeisjes en jonkers.
5. Vul daarna de namen in, en geef iedere afvaller een andere rol.
6. Vraag iedereen persoonlijk, met de taken en de kosten erbij.
7. Spreek één aanspreekpunt binnen de groep af, zodat jij niet alles hoeft te verdelen.