Hoe werk je trouwkaarten netjes af met lint?

Het geheim van kaarten met lint die er professioneel uitzien, zit niet in duur lint maar in gelijkheid: elke strik even groot, elk lint even lang, elke knoop op dezelfde plek. Dat bereik je door alles vooraf op maat te knippen met een mal, de kaarten in een lopende band af te werken en met dubbelzijdige tape te bevestigen in plaats van lijm. Reken op 0,20 tot 0,60 euro per kaart aan lint en op ongeveer twee uur werk voor zestig kaarten met twee personen.

Wat veel koppels onderschat, is niet het knutselwerk maar de post. Een kaart met een strik en een lakzegel is dikker en zwaarder dan een gewone brief, en dan val je zomaar in een duurder tarief. Bij honderd kaarten is dat het verschil tussen een paar tientjes en meer dan honderd euro extra. Daarom staat verderop één stap die je echt niet moet overslaan: laat één complete proefkaart wegen en meten voor je de rest verstuurt. Hieronder eerst het lint zelf.

Welk lint kies je voor trouwkaarten?

De breedte bepaalt de sfeer. Lint van 3 tot 6 millimeter is fijn en modern en knoopt makkelijk plat, 10 tot 15 millimeter geeft een klassieke strik, en alles daarboven maakt de envelop snel te dik. Voor kaarten werkt smal lint bijna altijd beter dan breed.

De soorten die je het meest tegenkomt:

• Satijn: glanzend, glijdt makkelijk, en de uiteinden kun je schuin knippen en heel kort met een aansteker dichtschroeien zodat ze niet rafelen. Doe dat wel boven de gootsteen en niet naast de stapel kaarten.
• Organza: doorschijnend en luchtig, mooi over een gedrukte tekst heen, maar hij trekt sneller scheef.
• Katoen of jute: matte, natuurlijke look die past bij een landelijke stijl. Nadeel: het rafelt en je kunt het niet dichtschroeien, dus knip met een kartelschaar of gebruik een druppel textiellijm.
• Zijde met gerafelde randen: hip, duur, en per meter twee tot vijf keer zo prijzig als satijn.

Prijzen: een rol satijnlint van 20 tot 25 meter kost meestal 3 tot 9 euro. Voor zestig kaarten met een lint van 30 centimeter heb je ongeveer 18 meter nodig, dus één rol volstaat vaak net niet. Koop altijd één rol extra uit dezelfde partij, want kleurbaden verschillen. Bestel je kaarten bij een drukker, vraag dan meteen of ze lint in de huiskleur leveren; veel drukwerkleveranciers hebben dat op voorraad.

Welke techniek werkt het beste?

Er zijn drie manieren die er ook na honderd stuks nog netjes uitzien.

1. Buikband met lint eromheen. Je schuift een strook papier om de kaart en knoopt het lint daaromheen. De band verbergt kleine oneffenheden in de knoop en houdt losse kaartjes bij elkaar.
2. Lint door twee sneetjes. Snijd met een mesje twee gleufjes van een centimeter in de kaart, haal het lint erdoor en knoop het aan de voorkant. Plat, dun en postvriendelijk.
3. Strik apart maken en plakken. Knoop alle strikjes eerst los van de kaart, om een stukje karton van vaste breedte, zodat ze allemaal identiek zijn. Schuif ze eraf en plak ze met een klein stukje dubbelzijdige tape op de kaart.

Gebruik dubbelzijdige tape en geen natte lijm: papier trekt krom van vocht en dat zie je terug in elke kaart. Werk op een snijmat met een rolmes en een liniaal, niet met een schaar, dan blijven de randen recht. En knip alle stukken lint vooraf op maat langs een kartonnen mal, want op het oog knippen levert altijd verschil op.

Wat kost het en hoeveel tijd kost het?

Materiaal voor zestig kaarten: lint 6 tot 12 euro, dubbelzijdige tape 4 euro, een snijmat en rolmes samen 20 tot 30 euro als je die nog niet hebt, en optioneel lakzegels van 0,30 tot 0,80 euro per stuk. Kant-en-klare zelfklevende zegels zijn een stuk sneller dan zelf lak smelten en zien er op de foto vrijwel hetzelfde uit.

Tijd: met twee personen en een vaste volgorde ben je met zestig kaarten ongeveer twee uur bezig, inclusief het rechtleggen en in de envelop schuiven. Werk als een lopende band, dus eerst alle linten knippen, dan alle strikken, dan alle kaarten. Dat is drie keer sneller dan kaart voor kaart afwerken. Bestel altijd 10 procent meer kaarten en enveloppen dan je nodig hebt, voor oefenexemplaren, verschrijvingen en de gasten die je vergeten was. Meer basistips vind je in ons stuk over zelf trouwkaarten maken.

Hoe voorkom je een verrassing bij de post?

Dit is de stap die geld scheelt. Maak één kaart helemaal af, inclusief lint, zegel, envelop en postzegel, en neem die mee naar het postkantoor of leg hem op een keukenweegschaal.

In Nederland kijkt PostNL vooral naar gewicht en dikte. Boven de 20 gram of te dik voor de standaardbrief schuif je een tarief op, en dat verschil betaal je per kaart. In België werkt bpost met formaat en gewicht: valt je envelop door de strik buiten het genormaliseerde formaat, dan geldt het duurdere tarief voor niet-genormaliseerde zendingen. Vraag het tarief na met je proefkaart in de hand, want de regels en bedragen veranderen regelmatig.

Twee praktische tips. Een vierkante envelop is bijna altijd duurder dan een rechthoekige, ongeacht het gewicht. En een dikke strik kan in de sorteermachine platgedrukt worden, dus houd het lint aan de dunne kant of kies de gleufjestechniek. Wil je zeker weten dat alles op tijd op de mat ligt, lees dan wanneer je de trouwkaarten verstuurt.

Zo pak je het aan in vijf avonden

1. Bestel je kaarten met 10 procent extra en koop lint uit één partij, plus een reserverol.
2. Maak drie proefkaarten in drie technieken en kies er samen één. Leg ze een dag weg en kijk er opnieuw naar.
3. Laat één complete kaart wegen en meten bij de post en koop pas daarna je postzegels.
4. Plan één avond met een paar handen erbij, wat te drinken en een lopende band.
5. Schrijf de adressen voor het lint erop gaat, want een kaart met strik ligt niet plat onder je hand.